SENİ ÖZLEDİM HEMDE ÇOK

Bu aralar içim kıpır kıpır sanırım bir yerlere gitme vaktim geldi artık…ama maalesef işyerimde yönetimde değişiklikler oldu o yüzden bu ara bir yere kımıldayamıyorum…ama vücut beyin alıştı bir kere yerinde duramıyor bu yüzden de şu sıralar ben ben değilim.. biraz daha havayı koklamam lazım… sonra Yeşim kaçar SırtÇantasıyla….. ama nedense aklım hep Japonya’da bu Ülke neden hep aklımda ! neden hiç çıkmıyor bilemiyorum sanırım Japon toprağının tılsımı basar basmaz beni çok etkilediği başta çok korktuğum ama muhteşem rahat güvenli gezdiğim bir ülke olduğu için, belki de sakura mevsimi yaklaşıyor ondan olabilir mi? (Nisan başı)

Boş verin hiç yormayayım sizleri nedenleri çok fazla birazını sıralayayım size…temiz mi tertemiz hiç ayakkabımın tozunu almadım, saygılımı saygılı insanlarla dolu onların karşısında ben mahcup ezik, arabaların çalışmadığını sanacağım kadar sessiz-habersiz, her yerde sistem plan bir numara, ulaşımmmmmm yok böyle bir şey dakik-hızlı-güvenli , iş güvenliğimi oda ne güvensiz bir durum-davranış yok ki , çalışkan kibar insanlar, manzaramı gözlerim şaş oldu nereye bakacağım hepsini kafama yerleştireceğim diye, Unesco mu tüm miras burada, deniz den çıkan herşeyi-Japonların ilginç mutfağı, kiraz çiçeklerimi (sakura) salkım salkım pembe-beyaz ne istersen, tapınaklar muhteşem muazzam (valla ne yalan söyleyeyim bazen aklımdan din değiştirmek, kendimi tapınaklara kapatmak geçmiyor değil benim deli yönüm vardır! ), ortalama 300 km/saat hızla giden trende, parklarda kendi soframı özgürce açıp yemelerimi cıvıl cıvıl insanları görmeyi, ceylanlarla şehirde özgürce gezmeyi… özledim işte İNSANLIĞINI, YAŞAMAYI , SAYGINI, HAVANI, GÜLEN YÜZLERİNİ, GÜVENİNİ, YARDIM SEVERLİĞİNİ, BİLMİYORUM KELİMESİNİN OLMADIĞI, HERANINI özledim işte JAPONYA seni…ne yapayım suç mu ! belki bir gün yine yeni yeniden gelirim özlem gideririz ama yine mutlaka seni nasıl bıraktıysam aynı görmek için Mart sonu Nisan başında yanında olurum, ama hangi yıl bilemem!

JAPONYA seni özledim…